Ludzie | 23 sierpnia 2010 | Tagi: architektura, język, litera, Ludzie, lustro, Nauka, nieznany, odbicie, pismo, zakres
Pismo lustrzane swoją nazwę zawdzięcza temu, iż zapisane w taki sposób słowa odczytać można jedynie przy zastosowaniu lustra. Pismo to zostało stworzone przez Leonarda da Vinci. Służyło mu one do tego, aby szyfrować prace swojego autorstwa. Na pierwszy rzut oka strony zapisane w taki sposób wydają się być strasznie skomplikowane do odczytania i sprawiają wrażenie napisanych w zupełnie nieznanym języku. Kiedy naukowcom udało się rozszyfrować, w jaki sposób pismo lustrzane odczytywać, ustalili również, iż Leonardo da Vinci był człowiekiem leworęcznym. W piśmie lustrzanym wyrazy zapisywane są od prawej strony do lewej strony – i od tyłu. Zdaniem większości lekarzy, pismo lustrzane stanowi efekt pochodzących z dzieciństwa zaburzeń – tymczasem wcale nie jest to prawdą, albowiem ludzie leworęczni nie mają problemów z takim, a nie innym stawianiem liter, co z zaburzeniami niczego wspólnego nie ma. Leonardo da Vinci posiadał na swoim koncie sporo prac z zakresu architektury. Zaliczyć do nich należy między innymi projekt miasta idealnego. Jest to projekt o charakterze właśnie architektonicznym, powstał natomiast pod koniec lat osiemdziesiątych piętnastego stulecia. Da Vinci znany był z tego, iż miał tendencję do tworzenia projektów dość utopijnych. Inspiracją do stworzenia tego projektu stało się pewne wydarzenie, które wszechstronny Włoch miał sposobność zobaczyć na własne oczy – chodziło mianowicie o zarazę, jak swego czasu opanowała Mediolan. Wymyślone przez Leonarda miasta charakteryzowało się wieloma cechami, między innymi przestronnością. Znajdujące się w nim obiekty posiadały formy czysto geometryczne lub futurystyczne. W takim mieście nie powinno brakować szerokich ulic, kanałów oraz placów. Wedle projektu, było ono podzielone na dwa poziomy, przy czym wyższy był bardziej estetyczny. Kolejnym z rozlicznych projektów, nad jakimi pracował Leonardo da Vinci był projekt zmiany biegu rzeki Arno. Mistrz pracował nad nim przez rok w pierwszych latach szesnastego stulecia. Było to zlecenie, jakie otrzymał od władz Republiki Florenckiej. Innym znanym przedstawicielem epoki renesansowej, która przy projekcie była zaangażowana był Piccolo Machiavelli. Mieli wówczas okazję poznać się. Kiedy projekt został przez Leonardo ukończony, po pół roku ruszyły faktyczne, fizyczne prace. Przy tym etapie Włoch akurat już obecny nie był. W celu zdobycia materiału na wybudowanie tamy, trzeba było zburzyć wieżę znajdującą się w Fagiano. Prac zaniechano szybko, bo po kilku miesiącach, zaniechano. Przyczyną tego stała się tragedia, do jakiej w międzyczasie doszło. W wyniku burzy zniszczeniu uległy łodzie, a ponadto śmierć poniosło niespełna sto pracujących przy budowie osób. Ściany wykopów osunęły się.
