Historia powszechna

W okresie pobytu Leonarda da Vinci w Mediolanie powstały obrazy, które należą do najwybitniejszych dzieł sztuki. Sławę malarza ugruntowało przede wszystkim dzieło powstałe na zamówienie jednego z klasztorów mediolańskich “Ostatnia wieczerza”. Obraz ten stał się wzorem dla wielu pokoleń artystów i zrewolucjonizował dotychczasową tradycję. Jeszcze dziś “Ostatnia wieczerza” znajduje się w miejscu, w którym została namalowana w refektarzu mediolańskiego klasztoru Santa Maria Clelle Grazie. Uczniami ukazani na obrazie zbierają się w pełne napięcia grupy. Postać Chrystusa natomiast, podkreślona za pomocą jasnego tła kieruje swe ramiona na symbole swego ciała: chleb i kielich z winem. Leonardo jako pierwszy umieścił postać Judasza, trwożnie wycofującego się z wieczernika. Obraz ten jest największym dziełem, jakie namalował Leonardo, jego szerokość sięga 9 metrów. Żaden inny artysta nie przedstawił tej biblijnej sceny doskonałej niż da Vinci. Już za życia artysty obraz ten był podziwiany i kopiowany. Twórcy w późniejszych czasach często nawiązywali do tego dzieła. Leonardo był nieślubnym dzieckiem wiejskiej, młodej dziewczyny i notariusza. Przyszedł na świat w małej miejscowości Vinci i od tej nazwy pochodzi jego nazwisko. Źródła nie informują nas, kiedy rozpoczął swoją przygodę z malarstwem. Wiadomo jednak, że swój talent ujawnił bardzo wcześnie. Pierwsze lata życia spędził u boku matki. W późniejszym okresie zamieszkał w majątku swoich dziadków ze strony ojca. Tutaj bezpośrednio obcował z przyrodą i to ona stworzyła w nim duże poczucie piękna i estetyki. Wykształcenie jego ograniczało się do nauki czytania, pisania i rachowania, ale już wkrótce ujawniły się jego zdolności rysunkowe. Ojciec postanowił zabrać go d Florencji gdzie oddał go w ręce cenionego malarza Andreę del Verrocchia. Artysta po obejrzeniu kilku jego rysunków przyjął go do swojej pracowni. Tutaj uczył się sporządzać farby, modelować w wosku i glinie oraz poznał metody rzemiosła. Zetknął się tu również z technika malarstwa olejnego, które w ówczesnym okresie stanowiło całkowitą nowość. Kiedy zakończył się okres nauki Leonardo pozostał jeszcze kilka lat w pracowni Verrocchia jako samodzielny artysta.

26 czerwca 1941 roku po raz pierwszy niemieckie stacje nasłuchowe zarejestrowały depesze, oznaczone DPX. Wskazywało to, że w zachodniej Europie zaczęły prace nowe radiostacje szpiegowskie. Na pytanie, skąd one nadawały, miały odpowiedzieć służby radiowe niemieckiego kontrwywiadu, abwery. Stacje dalekiego zasięgu, umieszczone w Oslo, Wrocławiu wskazały na rejon Brukseli, trójkąt o bokach około 50 km. W teren wyjechały samochody pelengacyjne i to one pozwoliły zawęzić obszar poszukiwań do jednej z brukselskich dzielnic. 22 czerwca 1941 roku wermacht z całą silą uderzył na Związek Radziecki, rozpoczynając wojnę, która miała trwać najwyżej kilkanaście tygodni. W cztery dni po wybuchu tej wojny rozpoczęła pracę radiostacja PTX, zatem wniosek mógł być tylko jeden: na zachodzie Europy działała komunistyczna organizacja szpiegowska, która przez wiele miesięcy, a może nawet lat pozostawała w uśpieniu i zaktywizowała się na wieść o wybuchu wojny. Intensywność, z jaka nadawała szyfrogramy była wprost niezwykła. Każdego dnia, niemieckie służby nasłuchowe przechwytywały po kilkadziesiąt zaszyfrowanych depesz. Leopold Treper był szefem szpiegowskiej organizacji. Niemców zmyliła zimna krew, jaką zachował ten człowiek podczas aresztowania i tajemnicze polecenie zwolnienia. Któryś z niemieckich dygnitarzy opiekował się Treperem i był to ktoś, kto kazał go wypuścić na wolność. Leopold Treper urodził się w 1904 roku w Nowym Targu, a gdy miał 22 lata został aresztowany przez polską policję za organizowanie strajków w jednej ze śląskich fabryk. Po zwolnieniu wyjechał do Palestyny, gdzie wstąpił do partii komunistycznej. Następnie, zagrożony aresztowaniem uciekł do Marsylii i tam nawiązał współpracę z radzieckim wywiadem. W 1934 roku przerzucono go do Moskwy, aby przeszedł przeszkolenie szpiegowskie; dwa lata później powrócił na zachód do Belgii, już jako Jean Gilbert z nakazem zorganizowania siatki szpiegowskiej. Stworzył on tam wielką, rozgałęzioną sieć szpiegowską . kilka dni po wejściu Niemiec na teren Francji, Treper, mianowany przez moskiewską centralę szefem wywiadu zachodniej Europy przeniósł Sikę do Paryża, gdzie założył przedsiębiorstwo Simex.