Ludzie, Nauka | 27 czerwca 2010 | Tagi: artysta, cud, inżynier, Nauka, poświęcenie, rzeczywistość, szkic, technika, wspaniałość
W notatnikach Leonardo Da Vinci znajdują się niezliczone szkice poświęcone zagadnieniom mechanicznym i rysunkom technicznym. Działalność inżynierska stanowiła, zatem bardzo ważną dziedzinę jego zainteresowań. Dzięki swojej niezwykłej silnej sile wyobraźni potrafił on nadać formę możliwą do realizacji nawet najbardziej nietypowym pomysłom. Jego konstrukcje i projekty były tak precyzyjne, że wiele prac można być jeszcze dziś zbudować w oparciu o jego szkice. Często zajmował się problemami codzienności poszukując ulepszonych rozwiązań. W ten sposób zaprojektował maszyny do obróbki materiałów tekstylnych i dzianiny, rożno, automobil, kusza i wóz opancerzony. W miarę powiększania wiadomości z zakresu techniki Leonardo zaczął również wierzyć w możliwości realizacji odwiecznego marzenia człowieka o lataniu. Ta jego wizja czekała jednak na urzeczywistnienie kilka stuleci. W ten sposób stał się nie tylko artystą, ale również naukowcem. Wielokrotnie próbował opublikować swoją wiedzę w formie pisemnych rozpraw. Zawsze jednak na przeszkodzie stawały mu wciąż nowe obserwacje. Tak, więc jego dorobek w dziedzinie myśli techniki stanowi ogromny zbiór nieuporządkowanych szkiców i notatek. Na dworze w Mediolanie Leonardo zdobył możliwość by rozwijać swoje zdolności oraz zabezpieczenie materialne. Tworzył jako malarz portretowy i dekorator teatralny. Pracował również w ówczesnym okresie nad ogromnym pomnikiem przedstawiającym konia. Z tych lat pochodzi również portret Cecylii Galerami młodej, pięknej metresy księcia z gronostajem na ręku. Da Vinci projektował również scenografię oraz rysował zagadki obrazkowe i alegorie. W zamku Sfory wykonywał ogromne malowidła ścienne, których fragmenty zachowały się do dnia dzisiejszego. Ujawnił się również zmysł naukowca młodego Leonardo. Intensywnie zajmował się techniką, badał system kanałów znajdujących się w obrębie miasta, projektował machiny wojenne, oraz zgłębiał mechanikę. Wszechstronne zainteresowania sprawiały, że nie znajdował czasu na malowanie. Dzięki kontaktom z architektem Bramantem rozwinął własną wizję sztuki budowlanej, a wspólnie z Luką Paciolin poświęcił się studiom geometrycznym. Przeistaczał się z artysty w wszechstronnie wykształconego człowieka.
