Historia powszechna

Powstanie warszawskie było zorganizowane w ramach akcji ‘Burza’ przez Armię Krajową. Powstanie warszawskie miało na celu odtworzenie legalnych władz państwowych, na wzór władz przedwojennych. Była to walka z Niemcami, którzy chcieli zabrać resztki polskiej suwerenności, a także ze Związkiem Sowieckim, który miał narzucić Polsce rząd marionetkowy. Powstanie również negowało nowy porządek polityczny ustalony na konferencji teherańskiej z 1943 roku i podzielenie kraju na strefy operacyjne ZSRR. USA i Wielka Brytania przystały na rządy Stalina w Polsce. Związek Patriotów Polskich zakomunikował Warszawiakom przez moskiewskie radio i moskiewską Radiostację im. Tadeusza Kościuszki, aby rozpocząć powstanie. Sukcesy Armii Czerwonej były przerażające dla Polaków, dlatego zdecydowano o rozpoczęciu powstania 1 sierpnia. SS-Reichsführer Heinrich Himmler rozkazał zniszczyć miasto i zabić ludność cywilną Warszawy. Powołał się na decyzję Hitlera. Skutkiem tego było zabicie mieszkańców Woli, Ochoty, Mokotowa i Śródmieścia. Ogółem 85& miasta zniszczono, czyli wielowiekowy dorobek kulturalny. Powodem wybuchu powstania wielkopolskiego był sprzeciw Niemców na wystąpienie Paderewskiego w Poznaniu.Powstanie wielkopolskie wybuchło 27 grudnia 1918 roku przeciw państwu niemieckiemu. W Poznaniu występował Paderewski, natomiast Niemcy chcąc pokazać swoją władzę, zorganizowali przemarsz żołnierzy niemieckich przez miasto. Zaczęły się zamieszki, gdyż Niemcy prowokowali ludność polską. Polacy zdobyli Prezydium Policji, Dworzec Główny w Poznaniu, Pocztę Główną i część fortyfikacji miejskich. Pierwszą ofiarą walk był Franciszek Ratajczak. Powstanie przeniosło się również poza Poznań – walczono w Gnieźnie, Jarocinie, Kórniku, Pleszewie, Śremie, Środzie, Wrześni i innych miejscach. Dużym osiągnięciem powstańców było usunięcie administracji pruskiej z takich miejscowości, jak Szamotuły, Środa Wielkopolska, Pniewy, Opalenica, Buk, Trzemeszno, Września i Gniezno. Kolejno powstańcy przejęli w Poznaniu Cytadelę, fort Grolmann, arsenał przy ul. Wielkie Garbary. Zdobyto też Grodzisk Wielkopolski, Kłecko, Kórnik, Wielichowo, Gostyń i Witkowo. Było to jedno z dwóch zwycięskich powstań narodowowyzwoleńczych. Powstanie poznańskie było krwawie stłumionym strajkiem w czasach PRL-u. Poznański czerwiec ‘56 ma wiele nazw, m.in. poznański bunt, rewolta, powstanie poznańskie lub wypadki czerwcowe. W czarny czwartek, czyli 28 czerwca powstanie wybuchło w Zakładach Przemysłu Metalowego H. Cegielski w Poznaniu. Niestety strajk został zakończony przez oddziały Stanisława Popławskiego – LWP i Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Główną przyczyną buntu były niesłusznie płacone podatki przez pracowników zakładu przemysłowego tj. Cegielskiego. Pozbawiło ich to ponad 11 mln złotych. Próby kontaktów z Ministerstwem Przemysłu Maszynowego i Komitetem Centralnym Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej na nic się zdały. Wybrano delegację, która udała się do Warszawy do Ministerstwa Przemysłu Maszynowego i Centralnej Rady Związków Zawodowych, aby ustalić postulaty. Było to trafne przedsięwzięcie. Niestety po powrocie z Warszawy minister Przemysłu Maszynowego odwołał część postulatów, działając według decyzji PZPR. Powstanie miało podłoże ekonomiczne i społeczne.

Powstanie krakowskie trwało od 21 lutego do 4 marca w 1846 roku w Wolnym Mieście Krakowie. Powstanie krakowskie niestety upadło, ale odwaga i bohaterstwo powstańców pozostanie zawsze w naszej pamięci. Początkowo powstanie miało być oparte wyłącznie na chłopach, którzy tworzyli najliczniejszą grupę. Utworzono Rząd Narodowy Rzeczypospolitej Polskiej, który miał pomóc chłopom w ich uwłaszczeniu, a także przydzieleniu im ziemi. Chłopi nie uwierzyli w obietnice rządu. W skład rządu wchodzili: Edward Dembowski, Karol Libelt, Ludwik Gorzkowski i Jan Tyssowski i dwaj przedstawiciele Centralizacji. Niestety w 1846 roku Henryk Poniński wydał spiskowców, ale dzięki rewolucji berlińskiej uniknęli kary śmierci. Dopiero 20 lutego dowódca Franciszek Wolański ogłosił odezwę o wybuchu powstania w nocy z dnia 21 na 22 luty. Teofil Ostaszewski dowodził powstańcami idąc rzez Wzdów i Grabownicę na Sanok, natomiast Feliks Urbański ze swoim oddziałem ruszyli na Jasło. Jerzy Bułharyn miał zaatakować Sanok od Przełęczy Łupkowskiej. Niestety nie udało im się wygrać i zostali aresztowani. Powstanie Kościuszkowskie początkowo wybuchło przeciw Rosji, a później też przeciw Prusom. Powstanie Kościuszkowskie rozpoczęło się 24 marca 1794 roku, a skończyło 16 listopada. Przyczyną powstania był II rozbiór Polski, po którym istniało zagrożenie dalszego podziału państwa. Duże wrażenie wywarła Rewolucja Francuska na Polakach, dzięki której Polacy postanowili walczyć. Powstanie zaplanowali działacze ze Stronnictwa Patriotycznego. 12 marca Antoni Madaliński wraz ze swoim oddziałem ruszył na Kraków. I.A. Igelström wysłał wojska rosyjskie z Krakowa, by powstrzymały Madalińskiego. Wówczas Tadeusz Kościuszko, wykorzystując nieobecność oddziałów rosyjskich, na rynku w Krakowie zaprzysiągł akt powstania. Stał się dyktatorem, ale tylko po to, by odzyskać wolność narodu i granic Polski. Kościuszko wraz z Madalińskim, bardzo dobrze uzbrojeni i przygotowani, ruszyli na Warszawę. 4 kwietnia wygrali słynną bitwę pod Racławicami, co pokazało, iż Polacy mogą osiągnąć bardzo wiele. Niestety powstanie przegrano bitwą pod Maciejowicami, a Kościuszko dostał się do niewoli.