Historia powszechna

To wydarzenie podniosła bardzo mocno niskie morale. O wyczynie Skorzeny wspomniano nawet w brytyjskim parlamencie. Kolejnym celem jednostki Skorzeny miał być Churchill. Skrzętnie opracowywano plan zamachu na niego, także na prezydenta Rosswelta oraz Stalina podczas konferencji w Teheranie w listopadzie 1943 roku. Plan ten porzucono ze względu na zbyt dużą odległość. Celem stal się również dowódca jugosłowiańskich partyzantów, Tito, ponieważ uważano go za silę napędową jugosłowiańskiego ruchu oporu, a dotychczasowe próby zamachu, czy porwania, nie powiodły się. Pomimo trudnych początków w Jugosławii, notowania Skorzeny były wciąż wysokie. Powoływano nowe, podobne jednostki, a jego ludzie wciąż się szkolili. Dodatkowo przekazano mu kontrolę nad kilkoma jednostkami sil specjalnych niemieckiej marynarki Luft Waffen, pośród których był tajny KG200. Ten szwadron używał przechwyconych samolotów na Tylach wroga. Otrzymał także jednostkę miniaturowych okrętów podwodnych oraz żywych torped. W skład jednostki wchodzili również nurkowie saperzy. Człowiek ten urodził się w Wiedniu w 1908 roku. Jego ojciec był właścicielem dochodowej fabryki, ale kryzys nie ominął jego rodziny. Mając 18 lat Skorzeny dostał się na uniwersytet wiedeński, gdzie zainteresował się szermierką. Później otworzył własną fabrykę, a w latach trzydziestych zainteresował się wyścigami samochodowymi. Wiele wyścigów organizowanych było przez partię nazistowską. Skorzeny wkrótce do niej dołączył, wierząc, że ekonomiczne problemy Austrii rozwiąże polityczny mariaż z Niemcami. W miastach trwały zamieszki, a w tym czasie Skorzeny był członkiem wiedeńskiego klubu gimnastycznego. Ta prawicowa organizacja zapewniała policji fizyczne wsparcie podczas demonstracji przeciwników politycznych. W 1938 roku Hitler przyłączył Austrię, tworząc Wielkie Niemcy, a rok później wybuchła druga wojna światowa. Skorzeny zgłosił się na ochotnika do Luft Waffen, ale został odrzucony ze względu na wiek: miał 31 lat, więc dołączył do Waffen SS i został podchorążym gwardii przybocznej Hitlera. Przypisano go wkrótce do jednej z dywizji Waffen SS, gdzie był odpowiedzialny za konserwację broni artyleryjskiej.

Skorzystał na tym Skorzeny, zabierając się do Wiednia, by odwiedzić najbliższą rodzinę. Samolot zabrał Mussoliniego do kwatery Hitlera w Rastenburgu, gdzie został serdecznie przyjęty przez Hitlera. Za włoską misję Skorzeny został awansowany na majora i odznaczony kilkoma medalami, a Niemcy okrzyknęli go bohaterem. Sukces uwolnienia Mussoliniego był łakomym kąskiem dla nazistowskiej propagandy. Skorzeny został udekorowany osobiście, przez samego Hitlera krzyżem rycerskim krzyża żelaznego. Natomiast Mussolini odznaczył go orderem stu muszkieterów, a Marszalek Rzeszy, złotym medalem Luft Waffen. Także strzelców udekorowano za zasługi, ponieważ ich działania były kluczowe dla sukcesu całej operacji. Na olbrzymim wiecu w Berlinie, minister propagandy rozgłaszał odbiec Mussoliniego i wychwalał umiejętności niemieckiego żołnierza.. Skorzeny osobiście dekorował swoich ludzi, a Gebels ogłosił go wielkim bohaterem nazistów i najniebezpieczniejszym człowiekiem w Europie. Była wielka feta, w końcu Niemcy mieli poważny powód do radości. Pierwsza misja, w których użyto żywych torped była skierowana przeciw angloamerykańskiej flocie i miała miejsce tuż po lądowaniu aliantów w Ancio, w styczniu 1944 roku, ale nie przyczyniły się do walnego przesunięcia szali zwycięstwa, jak to przypuszczano. Za to płetwonurkowie Skorzeny osiągnęli sukces. Podpięte przez nich ładunki wysądziły dwa mosty, co spowodowało krótką przerwę w dostawach dla brytyjskiej i kanadyjskiej armii podczas kampanii normandzkiej. Wkrótce wycofano go z tajnej misji, by zaplanował operację podobną do tej, która rozsławiła jego imię. W obliczu ciągnących się za sobą klęsk, Niemcom sprzyjali jedynie Węgry, jednak Hitler nie ufał generałowi Węgier, podejrzewając go o negocjacje z aliantami i nie mylił się. Skorzenna otrzymał polecenie przekonanie węgierskiego wodza do zerwania rozmów z Rosjanami i zatrzymania Węgrów po stronie Niemiec. Niemcy byli przekonani, że jeśli wezmą syna admirała na zakładnika, podporządkują sobie Węgrów. Porwanie udało się, a młody Horti został przetransportowany do Niemiec. Wbrew oczekiwaniom niemieckim, Węgry potępiły ich działanie i natychmiast zarządziły zawieszenie broni z Rosjanami. Niemcy osiągnęli zamierzony cel zupełnie innym sposobem, a nieposłuszny niemieckiej woli admirał, został zastąpiony człowiekiem nazistów. Kosztem życia 20 ludzi Skorzeny przejął władzę na Węgrzech. Awansowano go na kapitana i dowódcę niemieckich sil specjalnych. Jednostkę nazywano “łowcami z Friedentall”. Szkolenie rozpoczęto, gdy Skorzeny sprowadził ludzi i sprzęt z całych Niemiec. Nowa jednostka miała otrzymać bezpośrednio od Hitlera nowe i niebanalne zadanie. Zadaniem tym było uwolnienie aresztowanego Mussoliniego, zanim zostanie przekazany aliantom. Misja należała do tajnych. Zaczęły się żmudne poszukiwania, przenoszonego wciąż z miejsca na miejsce Mussoliniego. Mimo kolejnych urazów, zdecydował odbić więźnia za pomocą szybkich lodzi patrolowych, ale okazało się, ze Mussolini znowu został przeniesiony, a ponowne jego poszukiwania trwały miesiąc. Odbicie więźnia, ukrytego tym razem w uzdrowiskowej miejscowości, bardzo trudno dostępnej zaplanowano przeprowadzić za pomocą szybowców. Druga jednostka miała odbić stację kolejki linowej, by zorganizować zjazd ku wolności. Akcja wyruszyła, chociaż z bardzo dużym opóźnieniem. Dolna stacja kolejki została szybko zajęta. Niemiecki atak na hotel był tak szybki, że przeciwnicy nie oddali ani jednego strzału. Cala akcja zakończyła się po 12 minutach, całkowitym powodzeniem.