Historia powszechna

Powstanie Listopadowe wybuchło w Królestwie Polskim, ale objęło też Litwę, Żmudź i Wołyń. Przyczynami powstania listopadowego było niedotrzymywanie postanowień konstytucji z 1815 roku przez Rosjan, a także aktu końcowego kongresu wiedeńskiego. Powoli zaczęto ograniczać wolność Polaków, np. zniesiono wolność prasy i wprowadzono cenzurę prewencyjną, zakazano działalności zgromadzeń, rozbito tajne stowarzyszenia w prowincjach zabranych, zaczęto prześladować filaretów i filomatów, zlikwidowano jawność zgromadzeń sejmowych i skazano dowódcę Wolnomularstwa Narodowego – Waleriana Łukasińskiego. Nienawidzono wielkiego księcia Konstantego i Mikołaja I, gdyż poniżali Polaków, stworzyli tajną policję i system donosicielstwa. W nocy z 29 na 30 listopad wybuchł bunt pod dowództwem Piotra Wysockiego. Pożar browaru na Solcu miał być sygnałem do zapoczątkowania powstania. Toczono dzielne boje, wybuchła wojna polsko – rosyjska i wojna partyzancka. Niestety 21 października 1831 roku powstanie upadło przez Adama Jerzego Czartoryskiego, Bonawenturę Niemojowskiego, Józefa Chłopickiego, Jana Skrzyneckiego, Jana Krukowieckiego, Henryka Dembińskiego i Macieja Rybińskiego. Powstanie styczniowe było sprzeciwem wobec rosyjskiego ucisku na naród polski. Powstanie styczniowe było nadzieją na odzyskanie niepodległości. Polacy chcieli walczyć, gdyż byli zmotywowani sukcesami Włochów w walce o wolność ich kraju. Władze rosyjskie bardzo brutalnie tłumiły przedpowstaniowe manifestacje. Uformowały się dwa obozy w walce z wrogiem. Obóz biały stawiał na pracę organiczną, legalne działania i nie chciał szybkiego wybuchu powstania. Na jego czele stał Leopold Kronenberg z Delegacją Miejską, a następnie z Dyrekcją Krajową. Natomiast obóz czerwony dążył do wybuchu powstania i reform społecznych. Na jego czele stali Chmieleński i Korzeniowski z Komitetem Miejskim, a później Bobrowski, Dąbrowski, Giller, Padlewski z Centralnym Komitetem Narodowym. Główną przyczyną przyspieszenia wybuchu powstania były, tzw. branki, czyli rosyjskie pobory do wojska, aby rozbić konspiracyjne ugrupowania. 22 stycznia 1863 roku zdecydowano o przeobrażeniu się CKN w Tymczasowy Rząd Narodowy, który ogłosił powstańcy manifest. Niestety powstanie upadło w 1864 roku, a Polacy stracili resztki nadziei.

26 czerwca 1941 roku po raz pierwszy niemieckie stacje nasłuchowe zarejestrowały depesze, oznaczone DPX. Wskazywało to, że w zachodniej Europie zaczęły prace nowe radiostacje szpiegowskie. Na pytanie, skąd one nadawały, miały odpowiedzieć służby radiowe niemieckiego kontrwywiadu, abwery. Stacje dalekiego zasięgu, umieszczone w Oslo, Wrocławiu wskazały na rejon Brukseli, trójkąt o bokach około 50 km. W teren wyjechały samochody pelengacyjne i to one pozwoliły zawęzić obszar poszukiwań do jednej z brukselskich dzielnic. 22 czerwca 1941 roku wermacht z całą silą uderzył na Związek Radziecki, rozpoczynając wojnę, która miała trwać najwyżej kilkanaście tygodni. W cztery dni po wybuchu tej wojny rozpoczęła pracę radiostacja PTX, zatem wniosek mógł być tylko jeden: na zachodzie Europy działała komunistyczna organizacja szpiegowska, która przez wiele miesięcy, a może nawet lat pozostawała w uśpieniu i zaktywizowała się na wieść o wybuchu wojny. Intensywność, z jaka nadawała szyfrogramy była wprost niezwykła. Każdego dnia, niemieckie służby nasłuchowe przechwytywały po kilkadziesiąt zaszyfrowanych depesz. Leopold Treper był szefem szpiegowskiej organizacji. Niemców zmyliła zimna krew, jaką zachował ten człowiek podczas aresztowania i tajemnicze polecenie zwolnienia. Któryś z niemieckich dygnitarzy opiekował się Treperem i był to ktoś, kto kazał go wypuścić na wolność. Leopold Treper urodził się w 1904 roku w Nowym Targu, a gdy miał 22 lata został aresztowany przez polską policję za organizowanie strajków w jednej ze śląskich fabryk. Po zwolnieniu wyjechał do Palestyny, gdzie wstąpił do partii komunistycznej. Następnie, zagrożony aresztowaniem uciekł do Marsylii i tam nawiązał współpracę z radzieckim wywiadem. W 1934 roku przerzucono go do Moskwy, aby przeszedł przeszkolenie szpiegowskie; dwa lata później powrócił na zachód do Belgii, już jako Jean Gilbert z nakazem zorganizowania siatki szpiegowskiej. Stworzył on tam wielką, rozgałęzioną sieć szpiegowską . kilka dni po wejściu Niemiec na teren Francji, Treper, mianowany przez moskiewską centralę szefem wywiadu zachodniej Europy przeniósł Sikę do Paryża, gdzie założył przedsiębiorstwo Simex.